PUBLIC KNOWLEDGE OF THE INFERTILITY AND LEGAL ASPECTS OF INFERTILITY TREATMENT IN POLAND

Marta Sprawka¹, Agnieszka Staciwa¹, Anna Orzeł¹, Aleksandra Borkowska¹, Zuzanna Toruń¹, Norbert Stachowicz2, Agata Smoleń2

¹STUDENCKIE KOŁO NAUKOWE PRZY KATEDRZE I ZAKŁADZIE EPIDEMIOLOGII I METODOLOGII BADAŃ KLINICZNYCH, UNIWERSYTET MEDYCZNY
W LUBLINIE
, LUBLIN, POLSKA

2KATEDRA I ZAKŁAD EPIDEMIOLOGII I METODOLOGII BADAŃ KLINICZNYCH, UNIWERSYTET MEDYCZNY W LUBLINIE, LUBLIN, POLSKA

 

Streszczenie

Wstęp: Wiedza społeczeństwa w Polsce na temat niepłodności jest ograniczona, pomimo faktu, że problem ten dotyka aż miliona par w naszym kraju. Wiele z nich decyduje się poddać specjalistycznemu leczeniu niepłodności. Kwestie dotyczące technik wspomaganego rozrodu są ściśle regulowane przez polskie prawo.

Materiał i metody: Badanie przeprowadzono wśród mieszkańców Lublina w okresie od 1 października 2017 roku do 1 maja 2018 roku. Narzędziem badawczym był autorski, anonimowy kwestionariusz zawierający 24 pytania. Grupę badaną stanowiło 164 osoby. Wnioskowanie statystyczne przeprowadzono z użyciem testu nieparametrycznego dla zmiennych niezależnych t-studenta.

Wyniki: Większość grupy badanej stanowiły osoby, które wykonywały zawód medyczny (71%). Istotny jest fakt, że aż 79,3% respondentów są to osoby wierzące. Tylko 8,5% ankietowanych wie, że polskie prawo dotyczące leczenia niepłodności uregulowane jest w ustawie o leczeniu niepłodności z dnia 25 czerwca 2015 r. Prawie połowa zapytanych (44,2%) odpowiedziała poprawnie na pytanie, co obejmuje leczenie niepłodności według obowiązującej ustawy. Jedynie 28,5% badanych była w stanie podać definicję zarodka ujętą w ustawie. Niestety prawie wszyscy badani (92,1%) nie spotkali się nigdy z wykładami na temat aspektów prawnych w leczeniu niepłodności. Połowa ankietowanych (47,3%) poprawnie wskazała najczęstszą przyczynę niepłodności kobiet, natomiast przyczynę niepłodności u mężczyzn poprawnie wskazało aż 65,5% badanych.

Wnioski: Wiedza respondentów dotycząca niepłodności jest większa niż ich wiedza na temat uregulowań prawnych jej leczenia. Ankietowani pytani o regulacje zawarte w ustawie o leczeniu niepłodności z dnia 25 czerwca 2015r w większości nie odpowiadali na pytania lub udzielali błędnych odpowiedzi. Badani, których kierunek studiów związany był z medycyną udzielili więcej poprawnych odpowiedzi w porównaniu do osób, które studiują kierunki niezwiązane z zawodem medycznym. Osoby wierzące oraz praktykujące (45%) częściej odpowiadały błędnie na pytania zawarte w kwestionariuszu.

 

Abstract

Introduction: The awareness of infertility is limited in Polish society despite the fact that this problem affects around one million couples in our country. Some of them decide to undergo specialistic treatment. Issues pertaining techniques of contributed reproduction are strictly regulated by Polish law.

Material and methods: The study was conducted among the residents of Lublin in the period from October 1, 2017 to May 1, 2018. The research tool was an original, anonymous questionnaire containing 24 questions. The study group consisted of 164 people. Statistical analysis was performed using T-student test for non-parametric variables.

Results: The majority of the examined group were people who worked the medical profession (71%). It is significant that as much as 79.3% of respondents are religious. Only 8,5% of respondents know that the Polish law on infertility treatment is regulated in Act on the treatment of infertility of 25 June 2015. Almost half of the respondents (44.2%) answered correctly to the question regarding the treatment of infertility according to the binding Act. Only 28,5% of respondents were able to give the definition of embryo included in the Act. Moreover, almost all respondents (92.1%) never met with lectures about legal aspects in the treatment of infertility. Half of the respondents (47.3%) correctly indicated the most common cause of female infertility, the reason of men infertility was correctly indicated more respondents (65.5%).

Conclusions: The respondents knowledge of infertility is more extensive than their knowledge of the legal regulations about infertility treatment. Respondents asked about regulations included in the Act on the treatment of infertility of June 25, 2015 mostly did not answer questions or gave wrong answers. The respondents whose field of study was related to medicine gave more correct answers compared to people who study non-medical fields. Practicing Catholic (45%) more often gave wrong answers..

 

Wiad Lek 2018, 71, 7, -1273

 

WSTĘP

Niepłodność jest problemem, który dotyka coraz większą liczbę osób na całym świecie. Już kilka lat temu zauważono, że zaczął on przybierać skalę globalną. Według definicji niepłodność to stan, w którym zachodzi niemożność zajścia w ciążę, pomimo rocznego (12 miesięcy) współżycia seksualnego z przeciętną częstotliwością 3–4 stosunków tygodniowo, bez stosowania jakichkolwiek środków antykoncepcyjnych [1]. Problem ten dotyka aż 10−15% par w wieku reprodukcyjnym. Statystycznie w 35% przyczyna niepłodności będzie leżała po stronie kobiecej, w 35% po stronie męskiej. W 10% za niemożność zajścia w ciąże przez kobietę będą odpowiadać obydwoje partnerów. W pozostałych 20% mamy do czynienia z tzw. niepłodnością idiopatyczną, czyli nie jesteśmy w stanie ustalić jej przyczyny [1]. Kwestie dotyczące leczenia niepłodności oraz funkcjonowania ośrodków wspomaganego rozrodu reguluje w Polsce ustawa z dnia 25 czerwca 2015, która weszła w życie z dniem 1 listopada 2015 roku [2]. Opisuje ona zasady kwalifikacji pacjentów i prowadzenia leczenia metodami wspomaganego rozrodu – inseminacji, zapłodnienia pozaustrojowego, zabezpieczenie płodności na przyszłość. Największa zmiana w stosunku do uprzednio obowiązującej ustawy to ustalenie nowej liczby zarodków, które będą mogły powstać w procedurze in vitro. W poprzedniej ustawie było to 8 zarodków. W uzasadnieniu do najnowszej wersji projektu napisano, że “zapłodnienie maksymalnie takiej liczby (6) komórek rozrodczych (oocytów), pozwala, zgodnie z aktualną wiedzą i praktyką medyczną, uzyskać taką liczbę zarodków, która pozwala na skuteczne przeprowadzenie procedury zapłodnienia pozaustrojowego, przy jednoczesnym minimalizowaniu wpływu na zdrowie kobiety”[2]. Ponadto według nowo obowiązującego prawa, kliniki stosujące tę metodę muszą uzyskać akceptację „programu dostosowawczego”. Oznacza to, że ośrodek leczenia niepłodności, aby dokonywać zabiegów, tworzyć i implementować zarodki, musi wpierw otrzymać zezwolenie od Ministerstwa Zdrowia. Na mocy ustawy z roku 2015 powstał Rejestr Dawców Komórek Rozrodczych i Zarodków, który składa się z trzech części: zbioru danych dawców zarodków oraz zbioru dawców komórek rozrodczych i biorczyń komórek oraz zarodków przekazanych w celu dawstwa innego niż partnerskie. Wpis w rejestrze nie może być usunięty, a dostęp do niego mają mieć jedynie osoby uprawnione [2].

W poniższym badaniu postanowiono sprawdzić wiedzę osób w wieku reprodukcyjnym na temat niepłodności oraz regulacji prawnych dotyczących jej leczenia. Kwestionariusz, został skierowany do osób, których może dotyczyć problem niepłodności. Celem badania było ustalenie, czy wiedza respondentów na temat niepłodności oraz aspektów prawnych dotyczących jej leczenia w Polsce jest wystarczająca.

Analiza otrzymanych wyników pozwoli na określenie poziomu wiedzy respondentów z zakresu technik wspomaganego rozrodu oraz wykreowanie możliwości zwiększania świadomości osób w wieku reprodukcyjnym na tematy związane z niepłodnością.

MATERIAŁ I METODY

Badanie przeprowadzono wśród mieszkańców Lublina w okresie od 1 października 2017 roku do 1 maja 2018 roku. Narzędziem badawczym był autorski, anonimowy kwestionariusz zawierający 24 pytania. Grupę badaną stanowiło 164 osoby. Wnioskowanie statystyczne przeprowadzono z użyciem testu nieparametrycznego dla zmiennych niezależnych t-studenta. Wśród ankietowanych większą część stanowiły kobiety (Ryc. 1).

Największą grupę wiekową reprezentują badani w wieku 21−24 lata. Są to osoby będące w szczycie okresu reprodukcyjnego.

Większość ankietowanych odpowiedziała, że jest jeszcze w trakcie studiów (Ryc. 2). Niespełna połowa badanych mieszka w mieście zawierającym powyżej 200 tysięcy mieszkańców (Ryc. 3)

Znacząca większość respondentów należy do grupy, której zawód (lub kierunek studiów) związany jest z medycyną (71,5%).

Większość ankietowanych (79,4%) to osoby wierzące. Wśród tej grupy możemy wyróżnić osoby wierzące i praktykujące (45,5%) oraz osoby wierzące lecz nie praktykujące (33,9%) (Ryc. 4).

WYNIKI

Kwestionariusz został podzielony na dwie części. Pierwsza z nich dotyczyła regulacji prawnych leczenia niepłodności w Polsce. W drugiej części ankiety zawarto pytania dotyczące wiedzy respondentów na temat niepłodności i jej przyczyn.

Niestety, aż 91,5% ankietowanych nie wiedziało lub udzieliło złej odpowiedzi na pytanie o ustawę, która ustala kwestie dotyczące leczenia niepłodności oraz funkcjonowania ośrodków wspomaganego rozrodu w Polsce. Prawie połowa badanych (44,2) była w stanie wskazać, jakie aspekty leczenia obejmuje obowiązująca ustawa. Odpowiedzieli oni, że traktuje ona zarówno o aspektach prawnych dotyczących procedur medycznie wspomaganej prokreacji, w tym o zapłodnieniu pozaustrojowym prowadzonym w ośrodku medycznie wspomaganej prokreacji (metoda in vitro), jak również o poradnictwie medycznym oraz zachowawczym leczeniu farmakologicznym; diagnozowaniu przyczyn niepłodności; leczeniu chirurgicznym oraz zabezpieczeniu płodności na przyszłość.

Niespełna 1/3 ankietowanych wybrała odpowiedź, w której była zawarta poprawna definicja zarodka według obowiązującego prawa. Najczęściej wskazywaną przez respondentów definicją zarodka była odpowiedź, w której zarodek określono jako “istota ludzka we wczesnym etapie rozwoju zwanym okresem zarodkowym”. We wnioskowaniu statystycznym zauważono, że odpowiedź ta była w większości wskazywana przez osoby wierzące oraz praktykujące (Ryc. 5).

Większość badanych (60%) ma świadomość, że niedopuszczalne jest ograniczanie możliwości rozrodu ze względu na nosicielstwo chorób uwarunkowanych genetycznie. Niepokojący jest fakt, że prawie 1/4 ankietowanych odpowiedziała, że taka procedura jest dopuszczalna (Ryc. 6).

31,5% respondentów wiedziała, że aby wdrożyć leczenie niepłodności na drodze procedury zapłodnienia pozaustrojowego para musi leczyć niepłodność innymi sposobami przez okres minimum 12 miesięcy. Tylko 32,7% ankietowanych wie, że niedopuszczalne jest zastosowanie w procedurze in vitro komórek rozrodczych pobranych od dawcy, jeżeli dawca, od którego pobrano komórki rozrodcze w celu dawstwa partnerskiego, zmarł. Prawie połowa badanych (44,8%) wie, że niedopuszczalne jest niszczenie zarodków zdolnych do prawidłowego rozwoju powstałych w procedurze in vitro, nieprzeniesionych do organizmu biorczyni.

1/3 pytanych (30,3%) poprawnie wskazała liczbę 6 jako liczbę komórek jajowych standardowo zapłodnionych w ramach programu in vitro (Ryc. 7).

Zdecydowana większość respondentów nigdy nie spotkała się z wykładami/prelekcjami na temat niepłodności oraz aspektów prawnych jej leczenia. 7,9% badanych uczestniczyło w takich zajęciach. Wykłady te organizowane były w dużej mierze w ramach zajęć studenckich, ponadto badani mieli do czynienia z takimi prelekcjami na konferencjach naukowych. Część ankietowanych brała udział w spotkaniach o takim profilu w duszpasterstwach i wspólnotach przykościelnych.

Ponad połowa zapytanych osób (52,1%) słyszała o projekcie poselskim ustawy „O obronie życia i zdrowia nienarodzonych dzieci poczętych in vitro”, który wpłynął do Sejmu w roku 2016. Z tej grupy 41,5% badanych nie miało zdania na jej temat, natomiast 40,4% oceniło zmiany zawarte w projekcie negatywnie; 18,1% uznało te zmiany za pozytywne (Ryc. 8).

47,3% ankietowanych poprawnie wskazało zaburzenia owulacji jako najczęstszą przyczynę niepłodności u kobiet (Ryc. 9).

Badani mają większą wiedzę na temat niepłodności mężczyzn. 65,5% poprawnie wskazało niską jakość nasienia jako najczęstsza przyczynę niepłodności u mężczyzn (Ryc. 10).

Respondenci nie zdają sobie sprawy ze skali problemu, jakim jest niepłodność. Jedynie 14,5% wiedziało, że problem ten dotyczy około 1,5 miliona par w wieku rozrodczym w Polsce. Dane te pochodzą z raportu na temat prawnych i medycznych aspektów leczenia niepłodności w krajach Unii Europejskiej sporządzonego przez organizacje EPAF − European Policy Audit on Fertility [3].

Ankietowani zapytani o metody leczenia niepłodności najczęściej wskazywali in vitroo tej metodzie słyszało aż 85,5% osób biorących udział w ankiecie. Najmniej znaną przez badanych metodą leczenia niepłodności jest stymulacja spermatogenezy, słyszało o niej jedynie 46,1% zapytanych osób. Być może dlatego że osoby niezwiązane z zawodami medycznymi nie wiedzą, co określa termin spermatogeneza (Ryc. 11).

Analizując odpowiedzi na pytanie dotyczące zróżnicowanego czasu wprowadzenia leczenia niepłodności metodą pozaustrojową w dwóch grupach, „wierzących” i „niewierzących” (Tab. I, II), nie odnotowano istotnej statystycznie różnicy w uzyskanych odpowiedziach (p=0,881, p>0,05) . Wybory obu grup są do siebie zbliżone. Odpowiedź „12 miesięcy” była najczęściej wybierana zarówno wśród wierzących (30,6%) jak i niewierzących (31,4%). Istotny odsetek stanowiła odpowiedź „nie wiem”.

Stosunek do religii miał duży wpływ podczas udzielania odpowiedzi na pytanie „Czy dopuszczalne jest niszczenie zarodków zdolnych do prawidłowego rozwoju powstałych w procedurze in vitro, nieprzeniesionych do organizmu biorczyni?”(Tabela III, IV).

DYSKUSJA

Problematyka medycznie wspomaganej prokreacji stanowi od kilkunastu lat przedmiot zainteresowania środowiska medycznego. Jak podaje Polskie Towarzystwo Medycyny Rozrodu, w Polsce co 7 para zmaga się z niemożnością zajścia w ciążę [4]. Innymi słowy, z omawianym problemem spotyka się około 1,5 miliona osób w Polsce, czego było świadomych jedynie 14,5% ankietowanych. WHO klasyfikuje niezamierzoną bezdzietność jako chorobę cywilizacyjną XXI wieku [5]. Oznacza to, że skala problemu niepłodności jest znaczna, a jednocześnie pozostaje nieadekwatna do poziomu wiedzy z zakresu technik wspomaganego rozrodu. Przykładem na potwierdzenie tej tezy jest fakt, że tylko 8,5% wśród ankietowanych prawidłowo wybrało ustawę regulującą kwestie związane z leczeniem niepłodności w Polsce. Do chwili wejścia w życie wspomnianej wielokrotnie w artykule ustawy z 2015 r. Polska jako jedno z nielicznych państw Europy, a później jedyne państwo w Unii Europejskiej, nie posiadała uregulowań w zakresie: dawstwa, pobierania, przetwarzania, testowania, przechowywania i dystrybucji komórek rozrodczych oraz zarodków przeznaczonych do zastosowania w procedurze medycznie wspomaganej prokreacji. Stąd też tematyka ta wzbudza wiele kontrowersji, a wiedza w tej materii ciągle nie została usystematyzowana nawet w środowisku zawodów medycznych, czego potwierdzeniem jest 92,5% ankietowanych, którzy nigdy nie spotkali się z wykładami lub prelekcjami z zakresu leczenia niepłodności. Powaga spraw regulowanych ustawą jest oczywista, można to zauważyć już w uzasadnieniu projektu ustawy: „liczba niepłodnych par w naszym kraju rośnie, jedną z przyczyn tego faktu jest coraz późniejsze decydowanie się na posiadanie potomstwa przez pary. W związku z powyższym w kolejnych latach będzie się zwiększać liczba przeprowadzanych procedur medycznie wspomaganej prokreacji. Wprowadzenie regulacji zapewni dostęp do procedury o wysokiej jakości wszystkim zainteresowanym parom”[2]. Powyższy fragment kilkakrotnie podkreśla istotę wprowadzenia regulacji dotyczących technik wspomaganego rozrodu. Brakuje jednak wątków poruszających elementy z zakresu edukacji społeczeństwa, co jak pokazują wyniki ankiety, jest niezbędne w budowaniu rzeczowej i merytorycznej dyskusji społecznej. O ile w społeczeństwie brakuje podstaw teoretycznych − niespełna 1/3 respondentów umiała wskazać prawidłową definicję zarodka według obowiązującego prawa, o tyle wśród studentów kierunków medycznych zauważalny jest brak wiedzy z zakresu podstaw prawnych regulujących techniki wspomaganego rozrodu. Takie wnioski powinny znaleźć odzwierciedlenie w programie nauczania na kierunkach medycznych, szczególnie w przypadku takich kierunków studiów, jak położnictwo czy kierunek lekarski. Wykłady oraz prelekcje związane z leczeniem niepłodności w Polsce mogłyby bardzo dobrze wkomponować się w program zajęć z zakresu ginekologii i położnictwa lub z etyki. Zgodnie z odpowiedziami ankietowanych, 1/5 z nich pozytywnie ocenia proponowane zmiany w projekcie ustawy “W obronie życia i zdrowia nienarodzonych dzieci poczętych in vitro”. Z drugiej strony jeszcze nie tak dawno głośno było o projekcie liberalizującym prawo aborcyjne “Ratujmy Kobiety 2017”. W dobie stosunkowo skrajnych propozycji ważny jest świadomy wybór społeczeństwa, dyktowany nie politycznym populizmem, lecz merytoryczną wiedzą i świadomością konsekwencji każdej z decyzji.

WNIOSKI

Wiedza respondentów dotycząca niepłodności jest dużo większa niż ich wiedza na temat uregulowań prawnych jej leczenia. Ankietowani pytani o regulacje zawarte w ustawie o leczeniu niepłodności z dnia 25 czerwca 2015 r. w większości nie odpowiadali na pytania lub udzielali błędne odpowiedzi. Badani, których kierunek studiów związany był z medycyną udzielili więcej poprawnych odpowiedzi na pytania dotyczące wiedzy o niepłodności, w porównaniu do osób, które studiują kierunki niezwiązane z zawodem medycznym. Kierunek studiów/wykonywany zawód nie wpływał na liczbę poprawnie udzielonych odpowiedzi w pierwszej części kwestionariusza,tj. w części dotyczącej uregulowań prawnych leczenia niepłodności w Polsce. Osoby wierzące oraz praktykujące częściej udzielały złych odpowiedzi na zadane pytania, zarówno w pierwszej, jak też w drugiej części ankiety. Być może związane jest to z oficjalnym stanowiskiem Kościoła Katolickiego, który potępia procedurę in vitro [6].

Zasmuca fakt, że w naszym społeczeństwie prowadzonych jest mało wykładów czy prelekcji na temat procedury pozaustrojowego zapłodnienia oraz leczenia niepłodności. Jedynie na konferencjach naukowych możemy spotkać się z dużymi wydarzeniami, które poszerzają wiedzę na temat niepłodności i jej leczenia. Nieliczne są wykłady dla wolnych słuchaczy czy prelekcje ogólnodostępne.

Leczenie niepłodności w Polsce rozwija się bardzo intensywnie. Autorzy artykułu uważają, że ważne jest, aby pary w wieku reprodukcyjnym poszerzały swoją wiedzę na temat niepłodności, jej leczenia oraz uregulowań prawnych tego dotyczących. Dzięki większej wiedzy społeczeństwa wiele osób dotkniętych tym problem będzie miało świadomość, jakie kroki podjąć w celu jego rozwiązania.

Reasumując, niezbędne jest wprowadzenie kilku działań, dzięki którym świadomość polskiego społeczeństwa na temat leczenia niepłodności będzie stale rosła:

1. Prelekcje i wykłady w szkołach oraz na uczelniach (nie tylko medycznych) na temat problemu niepłodności i uregulowań prawnych dotyczących ich leczenia.

2. Intensywniejsza edukacja pacjentów dotkniętych problemem niepłodności.

3. Większa edukacji par w okresie rozrodczym podczas np. paneli dyskusyjnych.

4. Wsparcie ze strony Państwa pod postacią takich projektów, jak np. Rządowy Program Leczenia Niepłodności.

Piśmiennictwo

1. Bręborowicz G.Położnictwo i ginekologia. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007, s. 737, 741.

2. Ustawa z dnia 25 czerwca 2015 r. o leczeniu niepłodności. T.jedn Dz.U. 2015 poz. 1087

3. Raport European Policy Audit on Fertility Satu Rautakallio-Hokkanen Chair, Fertility Europe VZW. Strasbourg, February 2018; http://www.fertilityeurope.eu/presentation-epaf-in-european-council/

4. Wilhelmina Chełmowska P. Wybrane aspekty etyczne leczenia niepłodności w prawie polskim – kilka słów o Ustawie z dnia 25 czerwca 2015r. o leczeniu niepłodności”; Studia Prawnicze. Rozprawy i Materiały 2017, nr 1(20); ISSN 1689-8052

5. Gawinek J, Naworska B. Zapłodnienie in vitro jedną z metod leczenia niepłodności w Polsce. Problemy Pielęgniarstwa 2014, tom 22, zeszyt nr 1

6. Gołębiowski K. Kościół katolicki w Europie o in vitro: Nie do przyjęcia! ; Niedziela – tygodnik katolicki, 2015-08-21 11:01; http://niedziela.pl/artykul/17522/Kosciol-katolicki-w-Europie-o-in-vitro

Konflikt interesów:

Wszyscy autorzy deklarują brak konfliktu interesów.

Autor korespondujący

Marta Sprawka

ul. Unicka 4/6, 20-126 Lublin

tel. 533 531 335,

email: marta.g.sprawka@gmail.com

Nadesłano: 20.06.2018

Zaakceptowano: 15.09.2018

Ryc. 1. Podział badanych na płeć

Ryc. 2. Podział badanych ze względu na posiadane wykształcenie

Ryc. 3. Podział badanych ze względu na miejsce zamieszkania

Ryc. 4. Podział badanych ze względu na stosunek do religii

Ryc. 5. Odpowiedzi na pytanie „Czym jest zarodek według obowiązującego prawa?”

Ryc. 6. Odpowiedzi na pytanie „Czy niedopuszczalne jest ograniczenie możliwości rozrodu ze względu na nosicielstwo chorób genetycznych?”

Ryc. 7. Odpowiedzi na pytanie „Ile komórek jajowych standardowo zapładnianych jest w ramach programu in vitro?”

Ryc. 8. Odpowiedzi na pytanie „Czy zmiany zawarte w projekcie poselskim ustawy O obronie życia i zdrowia nienarodzonych dzieci poczętych in vitro są zmianami dobrymi?”

Ryc. 9. Odpowiedzi na pytanie „Jaka jest najczęstsza przyczyna niepłodności u kobiet?”

Ryc. 10. Odpowiedzi na pytanie „Jaka jest najczęstsza przyczyna niepłodności u mężczyzn?”

Tabela I. Tabela krzyżowa Jaki jest Pana/Pani stosunek do religii? * Leczenie niepłodności w drodze procedury zapłodnienia pozaustrojowego może być podejmowane po wyczerpaniu innych metod leczenia prowadzonych przez okres nie krótszy niż?

 

Leczenie niepłodności w drodze procedury zapłodnienia pozaustrojowego może być podejmowane po wyczerpaniu innych metod leczenia prowadzonych przez okres nie krótszy niż?

 

12 miesięcy

24 miesiące

3 miesiące

6 miesięcy

nie wiem

ogółem

Jaki jest Pana/Pani stosunek do religii?

Niewierząca

Liczebność

11

6

1

6

11

35

% z Jaki jest Pana/Pani stosunek do religii?

31,4%

17,1%

2,9%

17,1%

31,4%

100%

% z Leczenie niepłodności w drodze procedury zapłodnienia pozaustrojowego może być podejmowane po wyczerpaniu innych metod leczenia prowadzonych przez okres nie krótszy niż?

21,2%

17,6%

14,3%

28,6%

20,0%

20,7%

Wierząca

Liczebność

41

28

6

15

44

134

% z Jaki jest Pana/Pani stosunek do religii?

30,6%

20,9%

4,5%

11,2%

32,8%

100,0%

% z Leczenie niepłodności w drodze procedury zapłodnienia pozaustrojowego może być podejmowane po wyczerpaniu innych metod leczenia prowadzonych przez okres nie krótszy niż?

78,8%

82,4%

85,7%

71,4%

80,0%

79,3%

Ogółem

Liczebność

52

34

7

21

55

169

% z Jaki jest Pana/Pani stosunek do religii?

30,8%

20,1%

4,1%

12,4%

32,5%

100,0%

% z Leczenie niepłodności w drodze procedury zapłodnienia pozaustrojowego może być podejmowane po wyczerpaniu innych metod leczenia prowadzonych przez okres nie krótszy niż?

100,0%

100,0%

100,0%

100,0%

100,0%

100,0%

Ryc. 11. Odpowiedzi na pytanie „Które z podanych metod są Ci znane?”

Tabela II. Testy Chi-kwadrat

Testy Chi-kwadrat

 

Wartość

df

Istotność asymptotyczna (dwustronna)

Chi-kwadrat Pearsona

1,184a

4

;881

Iloraz wiarygodności

1,146

4

;887

N ważnych obserwacji

169

   
       

20,0% komórek (2) ma liczebność oczekiwaną mniejszą niż 5. Minimalna liczebność oczekiwana wynosi 1,45.

Tabela III. Tabela krzyżowa Jaki jest Pana/Pani stosunek do religii? * Czy dopuszczalne jest niszczenie zarodków zdolnych do prawidłowego rozwoju powstałych w procedurze in vitro, nieprzeniesionych do organizmu biorczyni?

     

Czy dopuszczalne jest niszczenie zarodków zdolnych do prawidłowego rozwoju powstałych w procedurze in vitro, nieprzeniesionych do organizmu biorczyni?

 
     

nie

nie wiem

tak

ogółem

Jaki jest Pana/Pani stosunek do religii?

Niewierząca

Liczebność

13

10

12

35

% z Jaki jest Pana/Pani stosunek do religii?

37,1%

28,6%

34,3%

100,0%

% z Czy dopuszczalne jest niszczenie zarodków zdolnych do prawidłowego rozwoju powstałych w procedurze In Vitro, nieprzeniesionych do organizmu biorczyni?

16,9%

21,3%

26,7%

20,7%

Wierząca

Liczebność

64

37

33

134

% z Jaki jest Pana/Pani stosunek do religii?

47,8%

27,6%

24,6%

100,0%

% z Czy dopuszczalne jest niszczenie zarodków zdolnych do prawidłowego rozwoju powstałych w procedurze In Vitro, nieprzeniesionych do organizmu biorczyni?

83,1%

78,7%

73,3%

79,3%

Ogółem

Liczebność

77

47

45

169

% z Jaki jest Pana/Pani stosunek do religii?

45,6%

27,8%

26,6%

100,0%

% z Czy dopuszczalne jest niszczenie zarodków zdolnych do prawidłowego rozwoju powstałych w procedurze In Vitro, nieprzeniesionych do organizmu biorczyni?

100,0%

100,0%

100,0%

100,0%

Tabela IV. Testy Chi-kwadrat

Testy Chi-kwadrat

 

Wartość

df

Istotność asymptotyczna (dwustronna)

Chi-kwadrat Pearsona

1,668a

2

;434

Iloraz wiarygodności

1,643

2

;440

N ważnych obserwacji

169

   
       

0,0% komórek (0) ma liczebność oczekiwaną mniejszą niż 5. Minimalna liczebność oczekiwana wynosi 9,32.

Tabela V. Tabela krzyżowa Jaki jest Pana/Pani stosunek do religii? * Czy słyszałeś o projekcie poselskim ustawy „O obronie życia i zdrowia nienarodzonych dzieci poczętych in vitro” (wpłynął do Sejmu w roku 2016).

     

Czy słyszałeś o projekcie poselskim ustawy „O obronie życia i zdrowia nienarodzonych dzieci poczętych in vitro” (wpłynął do Sejmu w roku 2016)?

     

nie

tak

ogółem

Jaki jest Pana/Pani stosunek do religii?

Niewierząca

Liczebność

14

21

35

% z Jaki jest Pana/Pani stosunek do religii?

40,0%

60,0%

100,0%

% z Czy słyszałeś o projekcie poselskim ustawy „O obronie życia i zdrowia nienarodzonych dzieci poczętych in vitro” (wpłynął do Sejmu w roku 2016)

17,5%

23,6%

20,7%

Wierząca

Liczebność

66

68

134

% z Jaki jest Pana/Pani stosunek do religii?

49,3%

50,7%

100,0%

% z Czy słyszałeś o projekcie poselskim ustawy „O obronie życia i zdrowia nienarodzonych dzieci poczętych in vitro” (wpłynął do Sejmu w roku 2016)

82,5%

76,4%

79,3%

Ogółem

Liczebność

80

89

169

% z Jaki jest Pana/Pani stosunek
do religii?

47,3%

52,7%

100,0%

% z Czy słyszałeś o projekcie poselskim ustawy „O obronie życia i zdrowia nienarodzonych dzieci poczętych
in vitro” (wpłynął do Sejmu w roku 2016)

100,0%

100,0%

100,0%

Tabela VI. Testy Chi-kwadrat

Testy Chi-kwadrat

 

Wartość

df

Istotność asymptotyczna (dwustronna)

Istotność dokładna (dwustronna)

Istotność dokładna (jednostronna)

Chi-kwadrat Pearsona

;953a

1

;329

   

Iloraz wiarygodności

;618

1

;432

   

N ważnych obserwacji

;960

1

;327

   

Dokładny test Fishera

     

;349

;216

N ważnych obserwacji

169

       

0,0% komórek (0) ma liczebność oczekiwaną mniejszą niż 5. Minimalna liczebność oczekiwana wynosi 16,57.

Obliczone wyłącznie dla tabeli 2×2