X Kongres Polonii Medycznej

III Światowy Zjazd Lekarzy Polskich, Gdańsk, 29.05.2019 – 01.06.2019

STRESZCZENIA WYSTĄPIEŃ KONGRESOWYCH

Streszczenia wystąpień – SESJE OTWARTE

(w kolejności alfabetycznej według nazwisk autorów, w wersji przesłanej do redakcji)

TEMATY „OKOŁOMEDYCZNE”

 

ŹRÓDŁA FINANSOWANIA OCHRONY ZDROWIA NA UKRAINIE

Valentyn Bakhnivskyi

NARODOWY UNIWERSYTET MEDYCZNY W WINNICY, WINNICA, UKRAINA

Wstęp: Specyfiką współczesnych systemów zdrowotnych na świecie jest wdrażanie ich transformacji lub reformowania w celu podnoszenia efektywności ekonomicznej i racjonalizacji wydatków na opiekę zdrowotną. Zasadniczym problemem, jaki stanął przed rządem Ukrainy, było ustalenie takich sposobów finansowania systemu ochrony zdrowia, aby zostały zachowane reguły polityki gospodarczej i polityki zdrowotnej. W celu osiągnięcia tego przyjęto w dniu 30 listopada 2016 roku Koncepcję reformy finansowania systemu ochrony zdrowia. Przedmiotem badań w niniejszym opracowaniu są regulacje prawne determinujące rodzaje źródeł finansowania ochrony zdrowia na Ukrainie.

Cel pracy: Wskazanie najistotniejszych różnic w zakresie uwarunkowań publiczno-prawnych źródeł finansowania ochrony zdrowia na Ukrainie w przeszłości i teraz.

Źródła finansowania ochrony zdrowia na Ukrainie oraz ich transformacja: Ukraina ma model budżetowej opieki zdrowotnej. Wynika to z faktu, że główną rolę w bezpieczeństwie finansowym odgrywa budżet państwowy (14–28%) i lokalny (71–85%), a środki otrzymane z innych źródeł określa się jako dodatkowe środki finansowe. Finansowanie sektora opieki zdrowotnej charakteryzuje się brakiem środków publicznych, co prowadzi do zmniejszenia kwoty bezpłatnej opieki medycznej. Luka w finansowaniu nie pozwala na terminową modernizację przestarzałego technicznie i fizycznie sprzętu, pensje pracowników medycznych pozostają niskie i nie zależałą od wielkości i jakości świadczonych usług medycznych. W związku z tym w dniu 30 listopada 2016 roku została przyjęta nowa Koncepcja reformy finansowania systemu opieki zdrowotnej na Ukrainie. W celu jej wprowadzenia zaproponowano model państwowego ubezpieczenia solidarnościowego, który uwzględnia najlepsze nowoczesne praktyki i doświadczenie transformacji systemów opieki zdrowotnej na świecie, w szczególności w Europie Środkowej i Wschodniej. Środki z budżetu państwa, otrzymane z podatków, pozostają na Ukrainie głównym źródłem finansowania zaktualizowanego systemu opieki zdrowotnej. Płatności za leczenie nie są związane z wysokością indywidualnych składek. Powstało Narodowe Centrum Zdrowia, które będzie głównym płatnikiem za usługi medyczne.

Wyniki: Wdrożenie Koncepcji umożliwi stworzenie nowoczesnego modelu finansowania systemu opieki zdrowotnej o standardzie europejskim. Zapewni to efektywne wykorzystanie ograniczonych zasobów publicznych w systemie opieki zdrowotnej, kierując je na pokrycie kosztów świadczeń faktycznie zapewnianych obywatelom przez służby medyczne (zasada „pieniądze idą za pacjentem”).

 

 

PROFESIONAL ETHICS IN THE MODERN MODEL OF CLINICAL MEDICINE AND DENTISTRY: AXIOLOGICAL REALITIES

Ivan Iv. Burakou1, Wiesław R. Miodonowski2

1DEPARTMENT OF INTERNAL DISEASES PROPAEDEUTICS BELORUSSIAN STATE MEDICAL UNIVERSITY, MINSK, BELARUS

2 DEPARTMENT OF STOMATOLOGY BELORUSSIAN STATE MEDICAL COLLEGE MINSK, BELARUS

Introduction: The rules of professional ethics establish behavioral norms governing the relationship of medical and pharmaceutical workers with patients (their legal representatives), colleagues, as well as representatives of state bodies and organizations. The axiological foundation of ethical and deontological postulates,which form the basis of the guiding documents adopted by the government bodies of the Republic of Belarus, is the ancient Latin saying “No nocere!” 

The aims: In the work using the axiological approach, the conceptual provisions ofprofessional ethics for specialists providing planned assistance in clinical medicine and dentistry are presented, and an attempt is made to determine the ratio of pragmatic and heuristic elements in the deontological space.

Methods: We analyzed current regulatory documents governing the rules of medical ethics in the context of the effective functioning of the state health care system of the Republic of Belarus. 

Results: Presented state-approved legal documents describing a set of rules, norms and behavioral principles of medical, pharmaceutical workers in the performance of their duties. Content declares that the professional activity of workers in clinical medicine and dentistry is based on the principles of humanism, mercy, restraint, professionalism, confidentiality and tolerance. At the same time, medical and pharmaceutical workers should show respect to representatives of state bodies and other organizations, be correct, restrained, responsible and punctual, and also not hinder authorized officials of state bodies from carrying out their actions provided for by the legislation, which helps to strengthen public confidence in the government. health care system. 

Conclusions: In terms of the provision of planned services in clinical medicine and dentistry, the professional activities of specialists are strictly determined by clinical guidelines and ethical standards, which is an important condition for the successful solution of public health problems. At the same time, the deontological space is a field for the implementation of a social agreement between consumers of services and their performers. Our reflections show that in the modern model of clinical medicine and dentistry there is a predominance of a rigidly determined pragmatic element of interaction between participants of the therapeutic and diagnostic process over the heuristic, without which the implementation of a personalized approach to the patient is thorny. 

 

 

HISTORIA STOWARZYSZENIA POLSKIEGO STUDENTÓW MEDYKÓW W WINNICY

Bogdan Dnistrianski, Maria Dnistrianska

NARODOWY MEDYCZNY UNIWERSYTET IM. M.PIROGOVA, WINNICA, UKRAINA

Stowarzyszenie Polskie Studentów Medyków w Winnicy im. Macieja Płażyńskiego jest lokalną jednostką organizacyjną społeczności, ktόra walczy o jedność interesόw i doskonalenie zawodowe studentόw z Ukrainy pochodzenia polskiego i innego pochodzenia, ktόrzy sympatyzują z kulturą Polski oraz studentόw medycyny z Polski, lekarzy, naukowcόw z dziedzin medycznych, poprzez wspόłpracę w dziedzinie medycyny, zapoznawanie z kulturą Polski, podtrzymaniu tradycji polskich wśrόd młodzieży, uczestnictwo w kongresach, konferencjach, seminariach w Polsce i na Ukrainie. Stowarzyszenie służy promocji kultury, słowa żywego, umocnieniu więzi między narodami polskimi i ukraińskimi oraz wymianie doświadczeń w dziedzinie medycyny. Zarejestrowane 06. 04.2010 № rejesracji 1427195. Założycielami organizacji były 3 osoby, dziś liczy ono około 100 osób. Wielu z nich pracuje już jako lekarze, ale nadal aktywnie współpracuje ze stowarzyszeniem studenckim. Jednym z obszarów naszej pracy jest świadczenie opieki medycznej osobom starszym pochodzenia polskiego poprzez współpracę z polskimi firmami farmaceutycznymi, jak Polfarma i fabryka materiałów opatrunkowych w Toruniu. Studenci i lekarze wzięli również udział w kongresach w Polsce − w Poznaniu, Krakowie, Toruniu, Krakowie, Warszawie, a także udział w konferencjach naukowych, kongresach, na których istnieje możliwość wymiany doświadczeń, wysłuchania raportów o osiągnięciach lekarzy różnych specjalności. Młodzi ludzie organizują także własne konferencje. Także my współpracujemy z Poznańską Izbą Lekarską. Sekretarz Stowarzyszenia wziął udział w szkoleniu w Poznaniu w listopadzie 2018 r. Wzięliśmy też udział w polsko-amerykańskim stypendium im. Lane`a Kirklenda w dziedzinie organizacji opieki zdrowotnej, w Iwano-Frankowsku w Forum młodych Polakόw w 2016. Członkowie naszej organizacji są zawsze za obroną życia. Dlatego aktywnie współpracujemy z Europejskim Instytutem Planowania Rodziny. Wzięliśmy udział w otwarciu okna życia w Winnicy, gdzie urodzone a niechciane dziecko ma szansę przeżyć. Czas płynie bardzo szybko, ale młodzi ludzie zawsze znajdą czas na wakacje, dlatego bierzemy udział w konkursach recytatorskich i innych wydarzeniach promujących polską kulturę. Interesuje nas także historia medycyny. Studiowaliśmy historię polskiej medycyny na Podolu, historię założyciela szpitala rejonowego w Winnicy im. Ludwika Malinowskiego i współpracujemy z Muzeum Malinowskiego. Wszystkie nasze sprawy zawsze były wspierane przez polskie organizacje rządowe, Konsulat Generalny RP w Winnicy, polskie organizacje pozarządowe, organizacje polonijne z Winnicy, Żytomierza i Chmielnickiego oraz Kijowa. Członkowie naszego Stowarzyszenia wspierają polskie tradycje: kolędy, niedzielę palmową i Wielkanoc, pączki w tłusty czwartek.. Wspόłpracujemy z polskim stowarzyszeniem INTEGRACJA EUROPA-WSCHÓD, uczestniczymy w akcji Narodowe Czytanie 2017, 2018. Działa też szkoła podstawowa języka polskiego ALFABETKA. W tym czasie wielu naszych członków ukończyło uniwersytet i działa w szpitalach w Kijowie, Żytomierzu, Warszawie i Krakowie. Mamy nadzieję, że nasza praca zintegruje przyszłych lekarzy w europejską przestrzeń edukacyjną i wniesie osiągnięcia europejskiej nauki medycznej przyczyniając się do rozwoju medycyny na Ukrainie. 

 

 

MORALNOŚĆ I PRAWO W PRACY LEKARZA

Antonina Dnistrianska, Konstantin Wergeles 

NARODOWY UNIWERSYTET MEDYCZNY IM. M. PIROGOWA, WINNICA, UKRAINA

Na Ukrainie moralność i prawo w pracy lekarza często występują w sprzeczności. Całkowitym i wyczerpującym rozwiązaniem tego problemu jest bardzo ostre i jednoznaczne rozróżnienie dziedziny prawa od dziedziny moralności, takie na które wszyscy by się zgodzili. Nie jest to proste. Szczególnie jest to zauważalne w codziennej pracy ginekologów. Problem ten występuje przy ustanawianiu praw zezwalających na działania niezgodne z określonymi zasadami religijnymi, np. przy opracowywaniu ustaw zezwalających na aborcję, eutanazję. Jednym z takich problemów wyboru pomiędzy moralnością a prawem jest diagnostyka stanu płodu podczas ciąży. Wraz z rozwojem ultrasonograficznych badań pojawiła się możliwość wystarczająco wczesnej diagnostyki wad wrodzonych płodu i razem z tym pojawiło się szereg pytań, związanych z wyborem taktyki prowadzenia takiej ciąży. Jednak zgodnie z „Ewangelium vitae” Jana Pawła II: „Człowiek jest powołany do pełni życia, która polega na uczestnictwie samego Boga. Wszystko, co godzi w samo życie, jak wszystkiego rodzaju zabójstwa, spędzanie płodu, eutanazja i dobrowolnie samobójstwa są czymś haniebnym, zagrażającym cywilizacji ludzkiej”. Zgodnie z ustawą Ministerstwa Zdrowia Ukrainy zalecanym postępowaniem w razie ujawnienia wad wrodzonych rozwoju płodu do 22 tygodnia jest przerywanie ciąży. Jednak ta taktyka jest nie do przyjęcia zarówno dla rodziców, jak i dla lekarzy, wyznających chrześcijański światopogląd. Stąd wynika pytanie: czy prawo, którego normatywna wartość opiera się na konstytucji i nie sięga poza nią; nie sięga do Dekalogu, zasad prawa naturalnego, czy chociażby złotej reguły moralnej − czy to prawo może być wystarczającym gwarantem sprawiedliwości? Wybór dla lekarza: czy normatywizm Hansa Kelsena, który całkowicie oddzielał prawo od moralności, czy tomistyczna pozycja profesora KUL-u Czesława Martyniaka, który twierdził, że pomiędzy prawem i moralnością zachodzi związek szczególnego rodzaju. Nigdy nie powinny one znajdować się wobec siebie w opozycji. Ten problem można by było zostawić do dyskusji filozoficznej, ale od tego wyboru będzie zależeć prawo do życia nienarodzonego dziecka i o ten wybór warto walczyć. 

 

 

ŻYCIE I SPUŚCIZNA LEKARZY KRESOWYCH: JANA MILKIEWICZA I STEFANA KASZUBOWSKIEGO

Piotr Koreńko

KLINIKA UROLOGII, PAŃSTWOWY SZPITAL KLINICZNY, MIŃSK, BIAŁORUŚ 

W niniejszym artykule omówimy postacie trzech wybitnych lekarzy polskiego pochodzenia, którzy urodzili się i żyli na dawnych Kresach Wschodnich. Losy tych lekarzy, jak również całej inteligencji kresowej, mają wiele wspólnego: urodzili się w carskiej Rosji, która tłumiła ducha polskiego, przeżyli pierwszą wojnę światową i wojnę sowiecko-polską, przetrwali okropności drugiej wojny światowej, zostali zmuszeni do opuszczenia swoich ukochanych Kresów. Również w ich biografii jest okres życia i pracy w Mińsku. Byli wówczas wybitnymi przedstawicielami Polonii medycznej Mińska. Jan Milkiewicz urodził się 14 czerwca 1865r w rodzinie lekarza Donata Milkiewicza w Nieświeżu. Po ukończeniu studiów w 1894 r. na uniwersytecie w Derpcie i uzyskaniu dyplomu lekarza pracował przez trzy lata ze swoim ojcem w Nieświeżu. Potem wyjechał do Кrakowa, gdzie doskonalił swoją wiedzę w klinice profesora Stanisława Pareńskiego. W 1898 przejechał do Mińska, gdzie w ciągu 23 lat pracował jako internista i neurolog. W 1907 wziął udział w zjeździe lekarzy internistów w Lublinie. 12 grudnia 1906r. Jan Milkiewicz był jednym z organizatorów stowarzyszenia „Ognisko kultury Polskiej” w Mińsku, zastępcą przewodniczącego Mińskiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich. Był lekarzem kurii biskupiej w Mińsku przy bp. Zygmuncie Łazińskim. Opuścił Mińsk 6 lipca1920 r. razem z Wojskiem Polskim. Od 1922 r. był dyrektorem sanatorium dla nerwowo chorych w Grodzisku Mazowieckim, potem pracował w Baranowiczach. Zmarł 16 grudnia 1948r. w Szczawnie-Zdroju. Stefan Kaszubowski urodził się w Mińsku 3 marca 1874 r. W 1901 r. ukończył Wojskową Akademię Medyczną w Petersburgu. W 1907 r. wrócił do rodzinnego Mińska. Otrzymał stanowisko lekarza w szpitalu wojewódzkim, gdzie wykonywał skomplikowane operacje żołądka, jelit, tarczycy. Od października 1917 r. był kierownikiem oddziałów chirurgicznych i ginekologicznych w szpitalu wojewódzkim w Mińsku. 13 lipca 1920r. dobrowolnie wstąpił do Wojska Polskiego i na zawsze opuścił Mińsk. Pracował na oddziałach chirurgicznych szpitali wojskowych w Jarosławiu, Lwowie, Chełmnie. 1 lipca 1921 r. osiadł w Lidzie, gdzie pracował jako szef szpitala powiatowego. 24 kwietnia1945 r. wyjechał z Lidy z rodziną do Polski. Najpierw mieszkał w Bydgoszczy, a od marca1946 r. w Gdańsku, gdzie pracował jako chirurg do 1957r. Zmarł 31 października 1961 r., spoczywa na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku. 

 

 

EUTANAZJA I WSPOMAGANE SAMOBÓJSTWO W PSYCHIATRII − ASPEKTY HISTORYCZNE, KLINICZNE, PRAWNE I ETYCZNE

Bogdan Latecki 

EMPANGENI, REPUBLIKA POŁUDNIOWEJ AFRYKI

Eutanazja − rozumiana jako zabójstwo pacjenta na jego życzenie, ale także bez wyartykuowanego życzenia, a nawet wbrew niemu − i wspomagane samobójstwo są pojęciami i działaniami ekstremalnie kontrowersynymi. Zawsze jednak istniejące, ostatnio stały się elementem obecnym i praktykowanym regularnie, ujętym w ramy prawne i dyskutowanym w aspekcie etycznym. Wystąpienie omawia te zagadnienia, ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów i sytuacji w psychiatrii. 

 

 

WSPÓŁPRACA LEKARZY UKRAIŃSKICH I POLSKICH W ROZWOJU MEDYCYNY W GALICJI

Oksana Standyk 

GŁÓWNY WOJEWÓDZKI SZPITAL WE LWOWIE, LWÓW, UKRAINA

W Galicji przyjazne związki ukraińskich i polskich lekarzy oraz efektywna współpraca towarzystw medycznych mają długą tradycję. Ochrona interesów lekarskich stanowi jeden z wielu przykładów powyższego współdziałania, realizowanego przez Towarzystwo Samopomocy Lekarzy (TSL). Dlatego TSL może być uznane za niezwykle interesującą organizację. Prace przygotowawcze przeprowadzono w 1900 r., a w lutym 1901 r. odbyło się walne zgromadzenie. TSL łączyło lekarzy z Galicji, Śląska i Bukowiny, składając się się z dwóch oddziałów: Lwowskiego i Sanockiego, z siedzibą w Krakowie. Głównym celem TSL było: wspieranie i ochrona interesów zawodowych lekarzy, pomoc materiala i moralna dla członków. W ramach TLC działały: kasa wzajemnej pomocy; dział znaczków na receptach, zysk od których przeznaczano na materialne wsparcie wdów i sierot; kasę pogrzebową i awansową; dział zajmujący się windykacją długów; dział sprzedaży i zakupu książek oraz narzędzi medycznych. W 1906 roku powołano biuro ochrony prawnej i pośrednictwa oraz pomocy młodym absolwentom szkół medycznych w poszukiwaniu pracy. Wyżej wymienione jednostki TSL działały niezwykle efektywnie.

W czerwcu 1903 roku podczas Kongresu Lekarzy Galicyjskich zdecydowano o wydawaniu czasopisma pt. „Głos Lekarzy”, będącego organem TSL. Wkrótce ukazał się jego pierwszy numer. Czasopismo było finansowane przez Lwowską i Krakowską Izbę Lekarską oraz Towarzystwo Lekarzy Galicyjskich. Okazało się niezwykle potrzebne w kontekście reformy medycznej, a zamieszczone problemowe i analityczne artykuły −niezwykle merytorycznie istotne. Artykuły ukazywały się w języku polskim, ukraińskim i niemieckim, co zwiększało zasięg czasopisma. Motto czasopisma stanowiły słowa „W jedności siła!”. Redaktor naczelny − Szczepan Mikołajski w artykule wprowadzającym jasno przedstawił ideę ścisłej współpracy z lekarzami pisząc ”… musimy w naszym organie unikać sporów narodowościowych i wyznaniowych. Musimy uwzględnić fakt, że w kraju jest wielu lekarzy Rusinów i Żydów i że w zakresie spraw zawodowych wtedy tylko skupimy wszystkich lekarzy w jeden zwarty hufiec, jeśli nie damy nawet pozoru, że faworyzujemy jedną narodowość, lub jedno wyznanie” (język oryginału).

Z perspektywy wydaje się, że działalność TSL jest dobrym przykładem, iż pomimo istniejących różnych opcji politycznych społeczność medyczna stanowiła całość podlegającą swoistym prawidłowościom, niezależnie od przynależności etnicznej lub religijnej członków.

 

 

POLSKI PODRĘCZNIK „INTERNA SZCZEKLIKA” UCZY LEKARZY NA UKRAINIE

Anatol Święcicki,

NARODOWY UNIWERSYTET MEDYCZNY IM. O.O. BOHOMOLCA, KIJÓW, UKRAINA

Od 2005 r. podręcznik „Choroby wewnętrzne” pod redakcją prof. Andrzeja Szczeklika jest głównym źródłem wiedzy internistycznej dla lekarzy polskich. Podręcznik ten jest dostępny w postaciach pełnej i skróconej, w wersji drukowanej oraz elektronicznej, zawsze aktualny (drukowany co roku, a w wersji elektronicznej (na komputery, tablety i smartfony) aktualizowany na bieżąco).

W latach 2012−2014 opracowana została skrócona wersja ukraińska podręcznika „Interna Szczeklika” pod red. dr med. Piotra Gajewskiego. Za weryfikację merytoryczną tłumaczenia, jak również za ewentualną lokalną adaptację tekstu do warunków ukraińskiej służby zdrowia odpowiadał zespół blisko 30 profesorów z uczelni medycznych na Ukrainie pod kierunkiem prof. dr hab. n. med. Anatola Święcickiego. Honorowy patronat nad edycją objął Ambasador Nadzwyczajny i Pełnomocny RP na Ukrainie Pan Henryk Litwin.

W dniu 3 kwietnia 2014 r. w Warszawie, podczas konferencji prasowej był prezentowany oraz oficjalnie przekazany lekarzom na Ukrainie bezpłatny dostęp do elektronicznej wersji „Interny Szczeklika” (skróconej postaci podręcznika – kompendium) w języku ukraińskim, pod adresem empendium.com/ua. Na tej stronie internetowej znajdą się również wybrane artykuły z miesięcznika „Medycyna Praktyczna” przetłumaczone na język ukraiński.

W czerwcu 2014 r. w Narodowej Bibliotece Nauk Medycznych Ukrainy (w 2011 r. tu był założony Dział Polskiej Książki Medycznej, w dzisiejszej dobie – Polska Biblioteka Medyczna im. prof. Zbigniewa Religi) odbyła się prezentacja elektronicznej wersji podręcznika pt. „eMPendium” dla lekarzy ukraińskich z udziałem przedstawicieli Ambasady RP na Ukrainie oraz towarzystw polonijnych. Według wniosku Państwowego Centrum dla Ekspertyz Ministerstwa Ochrony Zdrowia Ukrainy (list ą 4622/08-8 od 02.12.2014 r.) „eMPendium” jest jedynym w języku ukraińskim bezpłatnym resursem elektronicznym z wielką ilością serwisów, co pozwala lekarzom praktykującym szybko znaleźć potrzebną informację kliniczną do diagnostyki różnicowej w skomplikowanych sytuacjach klinicznych. Od 2018 r., dzięki staraniom Medycyny Praktycznej i Polskiego Instytutu Evidence Based Medicine, podręcznik istnieje w wersji drukowanej, co znacznie zwiększa możliwości dla lekarzy ukraińskich skorzystania z tego źródła aktualnej i wiarygodnej wiedzy medycznej na światowym poziomie.

 

 

MOŻLIWOŚCI EDUKACYJNE W WIELKIEJ BRYTANII

Tomasz Torliński 

UNIVERSITY HOSPITALS, BIRMINGHAM, Wielka Brytania

Wstęp: Celem prezentacji jest pokazać zalety różnych ścieżek edukacyjnych szkolenia podyplomowego w systemie brytyjskim, ostrzec przed pułapkami systemowymi i ślepymi uliczkami, zaprezentować możliwości edukacyjne dla lekarzy polonijnych z różnych krajów. Możliwości te pokażę na przykładzie największego oddziału intensywnej terapii w Anglii, w szpitalu Królowej Elżbiety w Birmingham, w którym jestem kierownikiem szkolenia podyplomowego.

Omówienie: W obecnym systemie istnieją wielorakie możliwości szkolenia podyplomowego lekarzy w Wielkiej Brytanii. Najbardziej typowe z nich, wiodące do stanowiska konsultanckiego z uzyskaniem certyfikatu ukończenia specjalizacji (CCST), wymagają przejścia całości szkolenia w Wielkiej Brytanii. Dla lekarzy chcących uzyskać krótkoterminowe, roczne lub dwuletnie, staże szkoleniowe jest otwarta ścieżka młodszych specjalizantów (junior specialty doctors), lecz ta droga w praktyce nie prowadzi do ukończenia specjalizacji na Wyspach. Dla lekarzy z 27 priorytetowych krajów (w tym Ukrainy i Mołdawii) została utworzona uproszczona dwuletnia ścieżka szkoleniowa tzw. MTI dająca możliwość uzyskania dość znaczących kwalifikacji w systemie brytyjskim, lecz z drugiej strony wymagająca powrotu do kraju ojczystego. Ta ścieżka daje dużo lepsze wsparcie szkoleniowe niż dla lekarzy JSD, dając również możliwość zdawania brytyjskich egzaminów. Należy zaznaczyć, iż sama w sobie nie prowadzi do CCST.

Podsumowanie: W zależności od kraju pochodzenia, kraju uzyskania dyplomu oraz długoterminowych planów obecnie istnieją liczne, bardzo korzystne możliwości edukacyjne w Wielkiej Brytanii. Umożliwiają one uzyskanie doświadczenia zarówno medycznego, jak i naukowego w doskonałym, i jednocześnie bardzo ustrukturyzowanym systemie kształcenia podyplomowego na Wyspach